Liczenia mają na celu ocenę populacji zimującej w Europie oraz określenie liczby młodych, co pozwala na ocenę sukcesu lęgowego. Od połowy lat 1990. liczebność zimujących w Europie łabędzi czarnodziobych systematycznie maleje. W ciągu ostatnich 25 lat populacja spadła z 30 tys. do zaledwie 13 tys. osobników. Jednym z powodów jest niski sukces rozrodczy. W ciągu ostatnich 10 lat udział młodych ptaków wśród zimujących w Europie ptaków wynosił zaledwie 3,9-13,5% (z tendencją malejącą). Ze względu na przesuwanie się zimowisk łabędzia czarnodziobego w kierunku wschodnim, w Polsce, w grudniu przebywa coraz więcej tych ptaków. W ostatnich 6 latach ich liczba wahała się od 195 do 1320 os., a udział młodych ptaków wynosił 9,6-15,9%. Poprzedni sezon był najsłabszy ze względu na mrozy które nadeszły już w listopadzie i skutecznie przegoniły ptaki na zachód. Główne miejsca występowania bewika w okresie zimowym w Polsce to Pomorze, północna Wielkopolska, jeziora na pograniczu Kujaw i Wielkopolski, Dolina Baryczy, stawy w dolinie Bzury oraz Stawy Przemkowskie.
Podczas liczenia należy zwrócić szczególną uwagę na liczbę młodych ptaków w poszczególnych rodzinach. Notujemy także rodzaj siedliska, w którym przebywały ptaki. Przy okazji liczymy także łabędzie krzykliwe i łabędzie nieme.
Zachęcamy do odwiedzenia w dniach 14-15 grudnia miejsc, gdzie można spotkać te ptaki oraz wpisanie swoich obserwacji do bazy ornitho.pl lub przesłanie danych bezpośrednio do krajowego koordynatora Przemysława Wylegały (przemo@salamandra.org.pl).
PL 
EN